Përfaqësues të shqiptarëve të Luginës së Preshevës kanë zhvilluar sot një takim me ministrin e Jashtëm, Edmon Haxhinasto. Delegacioni i përbërë nga Riza Halimi, deputet në Parlamentin e Serbisë dhe kryetar i Partisë për Veprim Demokratik; Galip Beqiri, kryetar i KNSH dhe Shaip Kamberi, kryetar i Komunës së Bujanovcit ka dhënë në fund të takimit një konferencë të përbashkët shtypi me ministrin Haxhinasto.
Sipas Haxhinastos, në qendër të takimit ka qenë bashkëpunimi ndërmjet palëve në fusha të ndryshme, ndër të cilat ajo e arsimit dhe festimet e përbashkëta në kuadrin e 100-vjetorit të pavarësisë.
“Ishte takim i frytshëm për bashkëpunimet mes institucioneve dhe shqiptarëve të kësaj lugine. Në qendër të diskutimeve patëm festimet e përbashkëta për 100-vjetorin e pavarësisë, diskutime rreth arsimit për përafrim të teksteve, rreth bashkëpunimeve në rrafshin ekonomik. Po kështu do të nënshkruajmë një marrëveshje për të dërguar tekste për ciklin e ulët dhe atë të mesëm, folëm për njohjen e diplomave nga Serbia, si dhe bisedime për çështjen e shqiptarëve atje”, tha ministri Haxhinasto.
Të dy palët kanë ndarë mendimin se shqiptarët janë faktor kyç dhe kontribut në stabilitetin dhe paqen në rajon. Deputeti në Parlamentin e Serbisë dhe kryetar i Partisë për Veprim Demokratik, Riza Halimi, tha se takimi ishte I frytshëm, duke shpresuar se problemet në luginën e Preshevës do të zgjidhen edhe në sajë të mbështejes së faktorit shqiptar.
Përfaqësuesit e luginës së Preshevës u shprehën se kanë zhvilluar takime me kryeministrin Berisha, kryeparlamentaren Topalli, ministrin e Kulturës, Bumçi, dhe atë të Arsimit, Tafaj.
(Shekulli Online)
Nga Agron Duka*
Mjafton një rrugëtim në zonën bregdetare dhe informohesh saktë mbi gjëndjen reale të bujqësisë Shqiptare, jashtë kamerave, deklarimeve delirante të qeveritarëve të sotëm. Syri, ndeshet me një mozaik të zymtë tokash të braktisura, të abandonuara, të lëna djerrë, të e të pa shfrytëzuara nga mungesa e dorës së njeriut. Dihet, se vëndet e zhvilluara perëndimore si Franca, Gjermania, Italia etj, janë të tilla, se në radhë të parë kanë një bujqësi të përparuar dhe një fshat të qytetëruar. Në këtë kontekst, themi se, nuk mund të ketë Shqipëri të përparuar me fshat të prapambetur. Ky nuk është një sllogan, por një divizë për të ardhmen e Shqipërisë, që duhet të ndërgjegjësoje cilindo pushtet që qeveris vëndin. Shqipëria, për vetë kushtet ekonomiko-shoqërore, edhe për shumë vjet, do të ketë një përqëndrim të konsiderushëm të popullsisë në zonat rurale.
Me ardhjen e demokracisë, krahas emigrimit jashtë vëndit, banoret e ketyre zonave filluan të vërshojnë drejt zonave urbane, duke mbipopulluar qytetet, në kërkim të një jete më të mirë. Ky fenomen, jo vetëm që zhvendosi dhe përmbysi raportet e mëparshme, duke krijuar një baraspeshë të popullatës fshat-qytet, por aktualisht është krijuar një disekujlibër rapotesh, që ka nxjerrë në rend të ditës shqetësime të mëdha ekonomike dhe sociale. Aktualisht, popullata që jeton në zonat urbane, sot zë 54 përqind, ndërsa ajo rurale 46 përqind. Pamvaresisht nga shifrat, gjate kesaj periudhe eshte ndjekur nje politik nenvleftesuese duke harruar fshatin nga përkujdesja dhe investimet kapitale gje e cila uli interesin e banorëve te këtyre zonave që të rrisin mirëqënjen dhe kushtet e jetesës në fshatrat e tyre. Edhe në kohën e qeverisjes së të majtës, në vitet 2001-2005, kur unë kam qënë Ministër i Bujqësisë, buxheti për këtë sektor ka qënë i pamajftueshem, jo vetëm përsa i përket nevojave për ta ndryshuar, por edhe për vetë peshën dhe të ardhurat që i sillte ekonomisë së vëndit. Me një vështrim panoramik të zonave kodrinore-malore, nga veriu në jug, vërejmë me keqardhje, se ka mjaft fshatra që janë braktisur dhe kanë humbur identitetin e tyre, duke mbetur si pika gjeografike në hartën e rretheve. Kjo ka sjellë pasoja të dyfishta, jo vetëm për fshatrat e abandonuara, ku janë paralizuar shumë burime natyrore dhe resurse e pasuri të konsiderueshme, por në anën tjetër janë mbingarkuar qytetet jashtë kapaciteteve të tyre mbajtëse dhe kanë krijuar krizën e papunësisë, strehimit e shkollimit racional të tyre. Në këto 20 vjet, relativisht dora e shtetit ka munguar dhe fshati është cituar si sllogan politik kur i është dashur pushtetit të radhës, veçanërisht në fushatat elektorale për të siguruar votat, duke i mbushur me premtime boshe, apo duke bërë “ kozmetikë “ rrugësh apo rrugica të reja, sa për shou politikë. Situata në fshat, ka ardhur duke u keqësuar në aspektin infrastrukturor. Mjafton të kujtojmë, se në shumë fshatra kodrinore- malore u mbyllën shkollat, qëndrat spitalore, objektet social-kulturore,u largua personeli shëndetësor, dhe u paralizua gjithë jeta aktive e banorëve të këtrye zonave. Për rrjedhojë, një pjesë e këtyre banorëve u larguan të imponuar nga kushtet e tejkeqësuara social-kulturore. Përjashtuar investimet, që kanë bërë individët në emigracion, për të ndryshuar mënyrën e jetesës në familjet e tyre, shteti është mjaftuar me disa “ thërrime “ që kanë dhënë disa projekte ndërkombëtare, duke dashur të marrë meritat për vete.
Zhvillimi rural, së pari nënkupton zhvillimin nga i cili përfiton populli dhe ka një përmirësim të qëndrueshëm të standarteve të jetesës apo mirëqënjes së popullsisë. Së dyti, me zhvillimin rural kuptojmë transformimin strukturor të ekonomisë së karakterizuar nga diversifikimi i ekonomisë, në ekonomi jo-bujqësore. Sipas teorisë ekonomike të Lakroix, zhvillimi bujqësor në përgjithësi përpiqet të rrisë prodhimin bujqësor dhe produktivitetin dhe ka një natyrë teknike. Ndërsa zhvillimi rural, është i orientuar drejt përfitimit të shtresës së më të varfër dhe ka natyrë sociale. Në këtë kontekst, bujqësia i kushton rëndësi zhvillimit të kapitalit nga pikpamja ekonomike, ndërsa zhvillimi rural, i kushton rëndësi kapitalit njerëzor. Kuptimi i këtyre nocioneve ndër vite, ka evoluar duke u përfshirë në zhvillimin rural politika të diversifikimit te aktiviteteve ekonomike, manaxhimit dhe përmirësimit të mjedisit, ekosistemeve, burimeve natyrore, trashëgimise kulturore, peisazhit etj. Të gjitha këto cilësi, në funksion të një jetese më të mirë e më të shëndetshme. Parë në këtë sfond, zhvillimi rural dhe bujqësia në vëndin tonë ka një prapambetje primitive, ku nocioni fermer nuk e ka fituar qytetarinë e vetë. Bujqësia, duke mos dalë nga prapambetja, ende nuk është bërë një sektor prioritar i ekonomisë kombëtare, siç ndodh për shumë vënde në zhvillim, ku futet dhe Shqipëria. Partia Socialiste, në strategjinë e saj afatshkurtër dhe afat gjatë, zhvillimin rural dhe atë bujqësor e ka prioritet duke e konsideruar forcë lëvizëse të ekonomisë kombëtare. Për këtë qëllim, ajo ka studjuar me përparësi zonat rurale dhe bujqësinë, duke evidentuar mungesen e strategjive te zhvillimit, shkallën e prapambetjes, veçoritë e zonave, potencialet që mbartin, resurset ekologjike dhe tokësore, faktorin njerëzor dhe rezervat e brëndshme dhe të jashtme, që ende janë të fjetura dhe po të manaxhohen e përdoren me efektivitet, mund ti sjellin dobi jo vetëm zonave rurale por gjithë zhvillimit të vëndit. Bujqësia jonë, ka nevojë të rritet në gjithë spektrin e saj. Prodhimi ynë bujqësor, është akoma larg niveleve të rritjes, që kanë pasur vëndet e reja që ju shtuan BE-së në periudhën e aderimit, si Bullgaria, Rumania etj. Tregu i sotëm i përdorimit të tokës, tarifat e punimeve me mjete mekanike, çmimet e larta të inputeve bujqësore si plehra, pesticide, farna, kostua e ujitjes, mungesa e tregjeve, mosmbeshtetja e prodhimit vendas etj, e kanë bërë fermerin të pa interesuar për ta punuar e mobiluar tokën, si një burim mirëqënjeje e jetese. Në axhentën e qeverisë për bujqësinë, krahas sofizmave për një infrastrukturë financiare dixhitale, çuarjen e internetit në fshat, u dëgjua sinjali kohëve të fundit për krijimin e kooperativave bujqësore. Bujqësia pa kooperim nuk ka zhvillim. Kjo është thënë disa herë, por asgjë nuk është bërë në këto 20 vjet. Në vitet 2000, u krijuan disa embrione kooperimi si në Maminas të Durrësit, në Divjak, Karbunarë dhe Këmishtaj të Lushnjës etj, por ato nuk patën jetë të gjatë se nuk u mbështetën ne vazhdimesi nga shteti. Dihet se çdo gjë e re e çan rrugën e vetë me vështirësi. Në filozofinë tonë, ne socialistët nuk duam vetëm të mohojmë, por edhe të pohojmë, se si duhet të dilet nga ky kolaps zvarritës që ndodhet bujqësia në postkomunizëm. Të ashtuquajturat ferma bujqësore, në gjëndjen aktuale, me prodhim artizanal në kushte primitive, mesjetare, ku ende në shumicën e tyre punohet me qe dhe kuaj, pa asnjë perspektivë zhvillimi, kërkohet medoemos një revolucion, për transformimin e tyre në ekonomi rentable, të prodhimit të madh bujqësor. Kjo nuk arrihet me fishekzjarre propagandistike, por me një strategji të menduar e studjuar mirë nga qeveria dhe ministria përkatëse. Nuk mund të ketë Shqipëri të pasur, me bujqësi të prapambetur dhe fshat të varfër. Këtë sllogan, ne e mbështesim në investime kapitale për të krijuar kooperativa model prodhimi dhe konsumi, ekonomi të prodhimit të madh bujqësor, të mbështetura fuqimisht nga shteti. Synimi ynë është, të krijojmë politika të fuqishme për mbarështimin e blektorisë, për shtimin e numurit të krerëve dhe rritjen e prodhimtarisë së tyre. Ta bejme prodhimin vendas te konkurueshem që të mos ndodh si deri më sot, që mollët dhe qepët e fermerëve të Korçës, patatet e Kuksit, agrumet e bregdetit apo mishi vëndas, të groposen apo mbeten pa u shitur, se i mbyt prodhimi me stimulant që vjen nga Maqedonia dhe Greqia.
Shteti, me politikat e tija të zhvillimit ka një rol parësor në fuqizimin e ekonomisë dhe mirëqënjen e popullit të . Me vizionin tonë, me tërë kapacitetet materiale dhe njerëzore, ne do t’ia ndryshojmë fytyrën bujqësisë në veçanti dhe fshatit në tërësi. Ky është një zotim solemn dhe i qënësishëm, që na dallon nga paraardhësit tanë, para elektoratit të zonave rurale.
_*Ish-ministër i Bujqësisë_ (Shekulli Online)
Një sherr mes të rinjve në Gjirokastër ka përfunduar me plagosjen e një polici.
Mësohet se ngjarja ka ndodhur në një lokal në Kërcullë, ku një grup të rinjsh janë konfliktuar me njëri-tjetrin pas konsumimit të pijeve alkoolike.
Si pasojë është plagosur me mjete të forta polici L.A., 25 vjeç.
Burimet bëjnë të ditur se 25-vjeçari ka marrë plagë në kokë dhe trup, por është jashtë rrezikut për jetën.
(Shekulli Online)
Fundjavë takimesh me shqiptarët e Kosovës dhe emigrantët në Greqi për liderin e opozitës. K
ryesocialisti Rama udhëton sot drejt Preshevës, ku do të promovojë librin e tij, “Kurban”.
Rama do të zhvillojë një takim me intelektualë dhe të rinj në Luginën e Preshevës, ku përveç prezantimit të librit të tij, pritet të bisedohet edhe mbi situatën politike në Shqipëri e Kosovë.
Ndërsa nesër, Rama pritet të udhëtojë drejt Selanikut, ku do të takohet me emigrantët shqiptarë që punojnë e jetojnë atje.
(Shekulli Online)
Flamur Vezaj / Luis Tanushi
Efektivët e Gardës së Republikës kanë qëlluar për të vrarë më 21 janar të vitit 2011 dhe jo për të trembur protestuesit. Në këtë konkluzion kanë arritur hetuesit e prokurorisë në lidhje me pesë personat që kanë mbetur të plagosur gjatë protestës së 21 janarit. Edhe vetë të plagosurit kanë dëshmuar në prokurori se plumbat që i kanë qëlluar kanë ardhur nga brenda rrethimit të kryeministrisë.
Sipas prokurorisë, të plagosurit Ilia Papa, Erald Bisha, Ilia Qesku, Sokrat Gode dhe Fatos Mahmutaj, në dëshmitë e tyre dhënë para oficerëve të policisë, kanë akuzuar direkt forcat e Gardës së Republikës si autorë të tentim vrasjes së tyre. “Nga informacioni i marrë kemi konstatuar se është plagosur po atë ditë edhe 23 vjeçari nga Laknasi, Artes Dybeli, por, nga kërkimi i bërë nuk është bërë i mundur gjetja dhe marrja e dëshmisë së tij, pasi kemi mësuar që është larguar jashtë shtetit për kurim dhe nuk është kthyer”,- thuhet nga të dhënat e prokurorisë. Ndërkaq, të pesë të plagosurit e tjerë që tashmë janë pyetur, ndër të tjera janë shprehur se plumbat nga të cilët ata kanë pësuar lëndimet trupore kanë ardhur nga brenda rrethimit të ndërtesës së Këshillit të Ministrave.
“Të plagosurit gjatë marrjes në pyetje, kanë treguar vendet ku ndodheshin në momentin e goditjes duke treguar kështu edhe pozicionin nga mund t’i ketë ardhur plumbi që i shkaktoi plagë në trup, që çuditërisht të gjithë ishin tejshpues. Pra asnjë plumb nuk ka mbetur në trupin e të plagosurve. Këto dëshmi tashmë janë administruar në dosjen hetimore dhe ndodhen në fashikullin hetimor, ku pritet që edhe për këta plagosje të arrestuarit e ndaluar dhe ata që janë nën hetim, të akuzohen për “vrasje me dashje” të mbetur në tentativë”,- thuhet nga të dhënat e prokurorisë. Të pesë të plagosurit kanë plagë të ndryshme në trup, të cilat i kanë marr nga armët e zjarrit në vende të ndryshme të Bulevardit “Dëshmorët e Kombit”. “Asnjëri nga të plagosurit me armë zjarri që tashmë janë pyetur, nuk rezulton se është plagosur brenda rrethimit të kryeministrisë. Të pesë të plagosurit në momentin e plagosjes kanë qenë në bulevardin “dëshmorët e Kombit”, por në vende të ndryshme me njëri-tjetrin”,- thuhet nga të dhënat e grupit hetimor.
Ndërsa, reporteri i televizionit ABC, i cili tashmë ndodhet në Belgjikë si azilant politik, sipas prokurorisë, ka qenë fare afër të vrarit Hekuran Deda. “Plumbi që plagosi reporterin Fatos Mahmutaj në dorë është po i njëjti plumb që i solli vdekjen demonstruesit Hekuran Deda, pasi ishin pranë njëri-tjetrit të hipur në podiumin e ngritur nga një televizion kombëtar pranë një pemë, anash portës hyrëse të rrethimit të kryeministrisë”,- thuhet nga prokuroria. Për këtë vrasje, tashmë prokuroria ka ngritur dyshime logjike se ajo mund të jetë shkrepur nga arma e të arrestuarit Agim Llupo, që ndodhet i izoluar në qeli nën masën e sigurisë “arrest me burg”. Por, për plagosjen e katër personave të tjerë, organi i akuzës ende nuk ka arritur në një konkluzion konkretë, pasi është në pritje të eksperimentit të vendit të ngjarjes që është kërkuar të kryhet nga agjentët e Byrosë Federale të Hetimit (FBI-së) në versionin “tre dimensional”. Me kryerjen e kësaj ekspertize, hetuesit e çështjes mund të arrijnë në një përfundim se nga cili vend mund të ketë ardhur plagosja e tyre. Një gjë është e sigurt për hetuesit e çështjes, se akuza ndaj të dyshuarve është ajo e “vrasjes në rrethana të tjera cilësuese” të katër personave; “vrasje në rrethana të tjera cilësuese” të mbetur në tentativë ku për pasoj janë plagosur pesë persona dhe “Vrasje në rrethana të tjera cilësuese” e parashikuar na neni 79 pika dh/ ë, ku nëse cilësohen fajtor të dyshuarit rrezikojnë të dënohen jo më pak se 25 vite burg ose burgim të përjetshëm.
Vendndodhja e të plagosurve
Ilia Papa nga Saranda, i plagosur në krah ka dhënë dëshmi dhe tashmë ndodhet emigrant në Greqi
Erald Bisha nga Tirana, i plagosur në gjoks, ka dhënë dëshmi jeton në kryeqytet
Ilia Qesku nga Saranda, i plagosur, ka dhënë dëshmi por që tashmë ndodhet emigrant në Greqi
Sokrat Gode nga Berati, i plagosur në krahë, mendohet se ndodhet në Berat
Fatos Mahmutaj nga Tirana, i plagosur në dorë tashmë ndodhet në Belgjikë me statusin e azilantit
Artes Dybeli, nga Laknasi i Tiranës, i plagosur në qafë dhe shpatull, nuk dihet vendndodhja pasi nuk i është marr dëshmia
AKUZA
Vrasje në rrethana të tjera cilësuese
Vrasje me dashje:
Dh) kundër dy ose më shumë personave
ë) në mënyrë të rrezikshme për jetën e shumë personave
dënohet me burgim jo më pak se 25 vjet burg ose burgim të përjetshëm
Doshi, Baraj e Balla “kalojnë” në Këshillin e Mandateve
Këshilli i Rregullores, Mandateve dhe Imunitetit miratoi dje me konsensus të plotë nisjen e procedurave për heqjen e imunitetit të tre deputetëve socialistë Taulant Balla, Tom Doshi dhe Besnik Bare. Në mungesë të deputetëve, mbledhja zgjati vetëm pak minuta ndonëse të gjithë prisnin që të dëgjonin qëndrimin e tre të akuzuarve lidhur me kërkesën e prokurorisë për ngjarjet e 21 janarit. Deputetët për të cilët është kërkuar autorizim për procedim penal, nuk u paraqitën përpara Këshillit për të zhvilluar seancën dëgjimore, por me shkresë njoftuan Këshillin se nuk do ta shfrytëzonin këtë mundësi që i jep Rregullorja, por rezervonin të drejtën që shpjegimet e tyre t’ia paraqisnin seancës. Ata kanë shpjeguar se mbrojtjen do ta kryejnë përpara kolegëve të tyre në sallën e seancave plenare të Parlamentit.
“Nga ana e Prokurorit të Përgjithshëm të Republikës është paraqitur kërkesa për dhënie autorizimi për dhënie e procedimit penal ndaj meje Besnik Baraj, deputet i Kuvendit. Në shkresën tuaj, datë 22.01.12, jam njoftuar të paraqitem në Këshillin për Rregulloren, Imunitetin dhe Mandatet për të marrë pjesë në shqyrtimin e kësaj kërkese. Mbështetur në pikën 2 të nenit 118 të Rregullores së Kuvendit përmes kësaj shkrese ju bëj me dije se pranoj heqjen e imunitetit parlamentar dhe jam i gatshëm t’i nënshtrohem procedimit penal nga organi i prokurorisë”,- thuhet në letrën e dorëzuar nga deputeti Besnik Baraj. Të njëjtën përmbajtje kanë edhe letrat e dorëzuara nga deputetët Doshi dhe Balla. Tre deputetët socialistë kanë deklaruar se sqarimet rreth kërkesës së paraqitur nga Prokuroria do t’i paraqesin të enjten në seancë plenare. Kërkesa e tyre u pranua edhe nga mazhoranca.
Këshilli për Rregulloren dhe Mandatet miratoi edhe relatorët që do të merren me hartimin e raportit që do t’i paraqitet deputetëve në seancë plenare ku do të kërkohet heqja e imunitetit për tre deputetët. Nga Partia Socialiste do të jetë Damian Gjiknuri ndërsa nga Partia Demokratike Viktor Gumi, të cilët do të merren me përgatitjen e raportit final. “Ajo që kanë shprehur deputetët nuk është thjesht dhe vetëm që në seancën plenare do të paraqesin mendimet e tyre se atë e rregullon një nen tjetër i rregullores… Të përgatitet raporti”, deklaroi kreu i grupit parlamentar socialist Gramoz Ruçi. Pas dëgjimit të raportit të përgatitur nga dy relatorët dhe të sqarimit të tre deputetëve, parlamenti pritet që t’i hapë rrugë nisjes së hetimeve nga prokuroria. Rregullorja përcakton se të enjten votimi është i fshehtë. Të hënën Prokuroria e përgjithshme i akuzës i dërgoi Parlamentit një kërkesë për heqjen e imunitetit të deputetëve Taulant Balla, Besnik Baraj dhe Tom Doshi duke i akuzuar për organizim dhe pjesëmarrje në grumbullime dhe manifestime të paligjshme.
Balla: Të hetohet Berisha dhe Basha
Pas autorizimit të Këshillit të Rregullores, Mandateve dhe Imunitetit për çeljen e rrugës së hetimit nga prokuroria, ka reaguar deputeti Taulant Balla. Deputeti socialist ka shprehur gatishmërinë për të lënë imunitetin dhe i ka bërë thirrje organit të akuzës që të realizojë një hetim të plotë. Nga ana tjetër ai kërkoi nisjen e hetimeve edhe për kryeministrin Sali Berisha dhe ish-ministrin e Brendshëm Lulzim Basha. “Ne jemi të gatshëm për të kontribuar në zbardhjen e krimit shtetëror të 21 Janarit. Në vijim të qëndrimit tonë në mbështetje të hetimeve të mëtejshme, sot shprehëm dakortësinë tonë lidhur me kërkesën për heqjen e imunitetit, për t’i lejuar kështu Prokurorisë një hetim të plotë. Po Saliu dhe Luli? A është i gatshëm Saliu të heqë edhe ai dorë nga imuniteti? Ripërsëris thirrjen që hetimi të përfshijë edhe urdhëruesit e plumbave kundër protestuesve. Ne duam drejtësi”, deklaroi deputeti socialist Taulant Balla.
Ina Rama-Jensen: Hetim të plotë e të gjithanshëm 21 janarit
Kryeprokurorja Ina Rama ka pritur dje në një takim ambasadorin e Danimarkës në Tiranë, Z. Karsten Jensen, vendi i të cilit ka kreun e radhës së Presidencës së BE. Burime nga ky takim pohuan dje se tema kryesore ishte pavarësia e institucioneve të drejtësisë dhe roli i tyre në forcimin e shtetit të së drejtës. Ambasadori Jensen vlerësoi performancën e prokurorisë shqiptare si një nga hallkat e rëndësishme në ruajtjen dhe zbatimin e ligjit. “Mbështetja tek ligji, zbatimi me rigorozitet i tij dhe shmangia e çdo ndikimi ekstraligjor nga organet e drejtësisë është një nga kushtet themeltarë të funksionimit të shtetit të së drejtës dhe të demokracisë në vend. Në këtë aspekt u trajtuan dhe çështje të veçanta me të cilat ndeshet drejtësia shqiptare, hetimi i plotë dhe i gjithanshëm i proceseve të ndryshëm, siç janë ato që lidhen me ngjarjet e 21 janarit, transparenca dhe efektiviteti në gjykim.
Në vijim të takimit midis Kryeprokurores Znj. Ina Rama dhe ambasadorit të Danimarkës, Z. Karsten Jensen, u trajtuan dhe çështje mbi zhvillimet aktuale. Në takim u diskutua rëndësia se secili institucion duhet dhe e ka për detyrë të punojë në mënyrë të pavarur, bazuar në ligj dhe jashtë çdo ndërhyrjeje, për të garantuar shtetin e së drejtës. Mbi këtë bazë, ambasadori shprehu mbështetjen e tij për Prokurorinë Shqiptare dhe punën profesionale të kryer prej saj si dhe vlerësoi bashkëpunimin midis institucioneve të akuzës të dy vendeve”,- thuhet në njoftimin për shtyp të këtij takimi.
Ina Rama: Pse kërkuam heqjen e imunitetit të deputetëve
Kryeprokurorja Ina Rama ka shpjeguar me detaje përse kërkesa për heqjen e imunitetit të tre deputetëve të PS-së të akuzuar për nxitje të protestës është bërë pikërisht në këtë kohë. Ajo ka thënë se hetimi për këtë rast duhet të kryhej nga Policia e Shtetit, por ky institucion ka dërguar një shkresë ku thotë se nuk ka asnjë element që provon nxitjen e protestës. “Me Policinë e Shtetit në maj 2008 kemi firmosur një urdhër të përbashkët dhe kemi detajuar se si do të punohet për një ngjarje. Nëse çështja referohet nga policia e shtetit, i gjithë materiali i shkon asaj dhe në përfundim duhet të thotë se çfarë duhet të bëhet me këtë çështje. Sigurisht është prokurori përsëri shikon se çfarë të bëhet në fund. Por nëse policia mendon ndryshe nga prokurori, atëherë policia ankohet tek prokurori më i lartë. Tek 21 janari, për shkak të natyrës së çështje, për shkak se kemi një referim nga policia për këtë vendngjarje, e gjitha kjo i është ngarkuar Policisë së Shtetit përmes urdhrave verbalë dhe atyre formalë. Ne menduam se duheshin kryer hetime të mëtejshme, për të cilat na pengon imuniteti i deputetëve. Duke qenë se nuk mund të kryenim këto veprime vendosëm të kërkojmë heqjen e imunitetit”, ka thënë kryeprokurorja Ina Rama.
Çfarë u tha në mbledhjen e djeshme
Topalli: Pas mbledhjes së parë të mbledhjes së Këshillit për shqyrtimin për autorizimin për ndjekje penale të tre deputetëve, Tom Doshi, Taulant Balla dhe Besnik Baraj pak ditë përpara. Sot ishte lënë që në përputhje me rregulloren e Kuvendit, neni 115 pika 2 e saj, deputetët kishin të drejtë që të paraqisnin vërejtje apo shpjegimet e tyre në lidhje me kërkesën e Prokurorit të Përgjithshëm për heqjen e imunitetit dhe autorizimin për ndjekje penale. Në fakt deputetët sot kanë paraqitur një letër, është e njëjta letër e firmosur nga tre deputetë të cilët shkruajnë se në seancën plenare të ardhshme do të japin shpjegimet e tyre në lidhje me kërkesën. Kështu që nga kjo mbledhje mbetet përfundimisht meqenëse është rënë dakord, që të kemi dy relatorë. Zoti Ruçi ka propozuar zotin Gjiknuri. Nga grupi i PD është zoti Gumi të cilët do të bëjnë raportin ti për t’ia paraqitur seancës plenare.
Ruçi: Dua të plotësoj vetëm një element, që ajo që është shprehur deputetët nuk është thjesht dhe vetëm që në seancën plenare do të paraqesin mendimet e tyre se atë e rregullon një nen tjetër i rregullores, sot në përputhje të atij neni që ju thoni deputetët kanë të drejtë me shkrim ose me gojë të paraqesin opsionet dhe deputetët kanë paraqitur një opsion që është japim dakordësinë e plotë këshillit të rregullores dhe të imuniteteve që të votojmë pro heqjes së imunitetit të tyre. Kështu që nuk kemi se çfarë shtojmë. Të përgatitet raporti.
Topalli: Të gjithë dakord. Atëherë këshilli i rregullores është dakord për autorizim për ndjekje penale të tre deputetëve, zotit Balla, Doshi dhe Baraj.
(Shekulli Online)
Presidenti afgan Hamid Karzai ndodhet në Britaninë e Madhe për të diskutuar mbi largimin e forcave britanike me kryeministrin Kamerun.
Dy liderët do të nënshkruajnë një marrëveshje që përcakton marrëdhëniet e dy vendve pas largimit të trupave britanike në vitin 2014.
Takimi vjen pas njoftimit të Francës për tërheqjen e trupave të saj në fund të 2013-n. Karzai u shpreh në Paris se trupat franceze do të zëvendësohen nga ato afgane.
“Franca dhe vendet e tjera aleate e kanë ndihmuar Afganistanin në mënyrë të konsiderueshme gjatë 10 viteve të fundit. Kjo ndihmë ka bërë që Afganistani të nisë gradualisht marrjen e përgjegjësive”, tha ai.
Sipas BBC-së, Britania e Madhe ka në Afganistan dyfishin e trupave të çdo vendi tjetër europian. (Shekulli Online)
Dy incidente kanë ndodhur mbrëmë në Strugë, duke tensionuar situatën dhe marrëdhëniet ndëretnike. Incidenti i parë ka ndodhur rreth orës 19.00, kur një grup i panjohur në afërsi të fshatit Veleshtë kanë sulmuar me gurë autobusin me udhëtarë të linjës Strugë – Vevçan të kompanisë “Sprija”.
Autobusi u sulmua në dalje të fshatit Veleshtë, ndërsa grupi sulmues është larguar pasi ka thyer njërin nga xhamat e autobusit, duke plagosur edhe shoferin e autobusit.
Incidenti i dytë ka ndodhur pranë Shtëpisë së Kulturës në Strugë, kur persona të panjohur kanë djegur flamurin maqedonas.
Stacioni Policor në Strugë ka njoftuar se ekipet policore janë vënë në lëvizje që mbrëmë pas incidenteve për të mbajtur rendin dhe qetësinë, ndërsa dy incidentet janë vlerësuar si të izoluara.
Këto incidente ndodhën pas protestës së djeshme të besimtarëve myslimanë, të organizuar kundër paraqitjeve dhe ofendimeve që u bënë ndaj fesë islame dhe besimtarëve myslimanë në Karnevalin e Vevçanit.
Komuna e Vevçanit me më pak 2 500 banorë është fqinje e komunës së Strugës. Atje tradicionalisht organizohen karnevale me përmbajtje improvizuese dhe përqeshëse, që çuan këtë vit edhe me reagimin e Athinës zyrtare për shkak të skenave të improvizuara kundër Greqisë. / INA (Shekulli Online)
Kryeministri i Kosovës, Hashim Thaçi, nuk ka dhënë një përgjigje të qartë për pyetjet e gazetarëve në lidhje me heqjen e termit republikë.
I pyetur se a do të përfaqësohet Kosova si republikë në nisma rajonale, ai ka thënë se “Qeveria e Republikës së Kosovës do të jetë e përgjegjshme në procesin e dialogut, duke respektuar gjithmonë Kushtetutën dhe ligjet e saj në fuqi, dhe dokumentin e presidentit Ahtisaari”.
Pyetjes nëse e konsideron përgjegjshmëri të hiqet dorë nga termi republikë, Thaçi i është përgjigjur duke thënë se “kjo nënkupton respektimin e plotë të sovranitetit, integritetit territorial, të Kushtetutës dhe ligjeve të Kosovës”.
Insistimit të gazetarëve për mënyrën se si do të prezantohet Kosova tani e tutje, ai i është përgjigjur shkurt: “Si shtet i pavarur dhe sovran”.
Në kuadër të dialogut teknik, autoritetet kosovare dhe ato serbe po diskutojnë prej kohësh në Bruksel në temën rreth çështjes së prezantimit të Kosovës në nisma rajonale. Deri tani nuk kanë gjetur një model për të cilin do të pajtoheshin. Zëvendëskryeministrja Edita Tahiri, që drejton ekipin kosovar në këtë dialog, i ka konfirmuar gazetës “Koha Ditore” se është pajtuar që Kosova të prezantohet pa fjalën republikë. (Shekulli Online)
Albina Hoxha
“Mami do ta lajmë bashkë lulen”?! Kështu i drejtohet 31-vjeçares Laureta Borri i biri 5-vjeçar. Së bashku ujisin “pemën e jetës”, e cila kërkon një mënyrë të veçantë për këtë proces: fillimisht gjethet, më pas trungun dhe në fund rrënjët. Këtë Bjorni e quan larje. “Pema e jetës” për Lauretën, e cila prej vitesh kujdeset për lulet në dyqanin “Shtëpia e luleve”, është e veçantë dhe shumë e dashur e që i shkakton ndjesi të ndryshme sa herë që e shikon. “Është lule e veçantë jo nga gjethet dhe lulet që çel, por nga trungu. Nganjëherë më duket si tigër. Dhurohet për çifte të sapomartuarish apo për shtëpi të reja”, tregon Laureta.
Shkollën e lartë 31-vjeçarja e ka mbaruar për gjuhë-letërsi, por ka zbuluar që lulet janë pasioni i saj i vërtetë. Tregon se lulet në bahçen e shtëpisë e kanë tërhequr gjithmonë dhe se një “lule fasule” e cila kishte mbuluar tërësisht murin me gjethet e saj, e mahniste.
Përkujdesja për to është magjike: “Lulet duan shumë kujdes, sepse pavarësisht se nuk flasin, nuk ankohen dhe nuk kërkojnë asgjë, ato jetojnë dhe gjithçka që jeton, kërkon kujdes që të mos vdesë”, flet plot dashuri Laureta. Dikush mund të mendojë se lulet janë thjesht të bukura, por ja që ajo s’ndan të njëjtin mendim. “Për mua, ato janë shprehëse të çdo lloj emocioni. Një lule do të zbuste zemrën e gjithkujt”. Punën e bën me shumë kënaqësi. Thotë pa drojë dhe me sytë që i shkëlqejnë se në atë që bën “ka shumë ndjenjë”. Komunikimi me njerëzit është shumë i rëndësishëm. Fakti që ata besojnë në aftësitë e saj për të krijuar me lulet një dhuratë për dikë të dashur, e bën të ndihem mirë. Po fundja, siç edhe i kanë thënë: “Kush nuk do t’u besonte syve që shndrisin në momentin që shohin një lule?!”
Dhe Laureta është e veçantë. Ka respekt dhe përkujdesje për çdo klient të vetin. Në kompjuter mban një dosje ku ruan të gjitha të dhënat e klientëve, data të rëndësishme për ta, duke i kujtuar me dhurata simbolike. “Është e thjeshtë të kesh një klient, por është e vështirë ta mbash atë. Unë nuk i shoh thjesht si të tillë. Dua që me ta të kem një lidhje të ngrohtë dhe miqësore. Mbi të gjitha, dua që të kuptojnë botën e luleve, rëndësinë e tyre… gjithçka që ka lidhje me to. Mërzitem kur dikush i përdor thjesht si një dhuratë vetëm kur s’ka nga t’ia mbajë”.
Për Lauretën dasmat kanë një ndjesi tjetër. “I trajtoj me shumë dashuri, kompozimet i bëj në forma të ndryshme, duke u munduar të shpreh përmes tyre brendinë e çiftit, të transmetoj ndjenjat e tyre, sepse këtë e bëjnë të mundur vetëm lulet”, thotë ajo. Pastaj kujton rastin e një burri rreth të 45-tave, i cili mbërriti një ditë në dyqan dhe mori një lule të çdo lloji, u deshën dy persona për ta lidhur buqetën. “Nuk kam dhuruar asnjëherë lule dhe dua që kjo dhuratë të mbahet mend”, kujton Laureta fjalët e burrit. Dhe ishte kthyer sërish. Menjëherë sapo kishte parë emocionet që bashkëshortja e tij kishte përjetuar prej luleve.
“Këto momente më bëjnë të lumtur. Nuk bëj dot pa to”, shprehet ajo. Detajet për Lauretën janë shumë të rëndësishme jo vetëm në punën, por edhe në jetën e përditshme. Shprehja që u thotë klientëve nuk është nga ato që dëgjojmë zakonisht. Fjalët “Lumturi ishalla” mbështillen edhe me ëmbëlsinë e buzëqeshjes së Lauretës, pjesë e karakterit të saj.
Gjëja më e rëndësishme për 31-vjeçaren është që çdo njeri të ndjekë ëndrrat dhe të realizojë dëshirat e tij. “Në çdo moment duhet të të rrahë zemra fort për atë që bën, si në punë, ashtu edhe në familje”. Dhe Laureta e ka gjetur se çfarë e bën zemrën e saj të shpejtojë tik-taket.
Momente të vështira
Momenti më i vështirë për të ka qenë kur për arsye të të tretëve u largua nga puna, por tani është shumë e lumtur me atë që bën. Mërzitet shumë kur përpara ka sy të mbushur me lot, zëri që u dridhet dhe në fund duar të ftohta që zgjaten për të marrë lulet. “E kuptoj menjëherë kur ka raste vdekjesh dhe kjo më bën të dridhem. Nuk dua t’i ngacmoj më tepër… jeta është kaq e shkurtër…”
Emri: Laureta Borri,
Vendlindja: Skrapar,
Mosha: 31 vjeçe
Laureta Borri jeton në Tiranë, është e martuar dhe ka një djalë. Ka mbaruar shkollën e lartë në degën gjuhë-letërsi, profili letërsi. Për tre vite ka punuar në këtë drejtim, por më pas është shkëputur dhe iu është përkushtuar luleve. Kur flet për to i shkëlqejnë sytë. Në jetë ka dy dashuri të mëdha, familjen dhe lulet.
(Shekulli Online)
Elsa Demo
Të njëjtat fjalë të drejtorit Agostino Girdano i zgjedhim për urimin e revistës “Jeta Arbëreshe”: Daftë imzot!, që “Jeta…” të mbijetojë. Revista e përtremuajshme dygjuhëshe, arbërisht-italisht, organ i Shoqërisë Kulturore me të njëjtin emër nga Purçilli, feston sot 10-vjetorin. Me këtë rast organizohet një Kuvend Internacional:
Arbërishtja, Gjuha jonë që mbahet në Institutin Shkollor “Ernest Koliqi” i Frasnitës. Janë ftuar edhe Universiteti i Prishtinës dhe i Shkodrës.
“Jeta Arbëreshe” i drejtohet 100.000 banorëve në 50 zona arbërishtfolëse të Italisë. Ajo përballet me atë që është problemi i parë dhe më i rëndësishmi për arbëreshët: gjuha. Prof. Giordano, themelues dhe drejtues i revistës tregon në këtë intervistë për “Shekullin” se po të ishte bërë 30 vjet përpara ligji për të drejtat e pakicave në Itali, problemet me arbërishten, do të ishin disi më të thjeshta. Po ja që problemet e kulturës arbëreshe debatohen në gjuhën italiane dhe revista ka marrë për detyrë që të trokasë në familjet arbëreshe, për t’i shtyrë në shkrimin dhe leximin e gjuhës së tyre. “Jeta Arbëreshe në mënyrë të vazhdueshme iu bën thirrje nënave që t’iu flasin fëmijëve të tyre arbërisht, jo italisht. Nënat e kanë për detyrë ta bëjnë këtë, ndërsa fëmijët kanë të drejtën të trashëgojnë nga nënat bagazhin kulturor dhe gjuhësor. Është akt barbarie të mos u mësosh fëmijëve gjuhën e tyre”, thotë prof. Giordano i lindur dhe rritur nga një nënë qind për qind shqiptare. “Arbëreshi – edhe sepse mbeti pesë shekuj e gjysëm analfabet te gjuha e tij – për të shkruanjë arbërisht do shtijtur, tëhelqur, tundur; do telefonuar, ritelefonuar, do mbushur me e-mail.”
Janë disa revista që dalin në Itali nga shoqëri arbëreshe, si në Catanzaro, Piana degli Albanesi, San Demetrio Corone etj., por “Jeta…” ka prioritet gjuhën dhe problemet e saj, shkrimin në arbërisht dhe për arbërishten apo botën filogjike shqiptare.
Prof. Giordano, me sa lexues e ka filluar jetën “Jeta Arbëreshe” dhe sa ka aktualisht? Në sa katunde shpërndahe revista në kartë?
Nëng e di me sa lexues u nis “Jeta Arbëreshe”. Revista qe shprishur me qindra kopje këtu këtje, ndëpër katundet arbëreshë të Italisë, me dorë e me postë: bashkivet, shkollavet, priftravet, kultorëvet, universitetevet arbëreshë, njerëzve të thjeshtë; si edhe dica miqve profesorë universitarë të Kosovës dhe të Shqipërisë. Por kujtonj mirë me sa bashkëpuntorë u nis. Më të shumët m’i paraqiti prof. Italo C. Fortino: ishin nxënës arbëreshë të tij, në Universitetin “L’Orientale” të Napolit; të tjerët ishin gjindë çë njihja unë. Vetëm një vit, me një ndihmë të jashtëzakonshme të Ligjit 482/99, “Jeta Arbëreshe” qe dërguar sistematikisht shumë banorëve të katundevet arbëresh-folës të Italisë: për çdo numër, nga muaj, shprishëshin afro 2.000, ndër 48 katunde arbëresh-folës të Italisë. Sot lexues “Jeta…” ka më pak në formën prej letre dhe më shumë në formën on-line. Sepse ka më pak, ose fare, para nga Shteti e nga Krahina.
Paratë mbeten në krye të kërkesave, po dëshirë a kanë njerëzit të bashkëpunojnë me “Jetën…”?
Jeta Arbëreshe zu si mujore, pastaj shkoi dymujore, pra tremujore. Domethënë ka pasur, e ka, probleme. Probleme financiare mësegjithë, sepse abonime s’ka: “Jeta…” botohet vetëm me kontributet shtetërore/krahinore apo me paratë e ndonjë mecenati ose të drejtorit. Për këtë është në rrezik të shkonjë gjashtëmujore ose të shkonjë nga forma “prej karte” drejtpërdrejt ne formën “on line”. S’ka të tjera vështirësi Jeta, për të rronjë. Korrispondentët Arbëreshë kanë disa vështirësi në të shkruar, po shkruajnë, nganjë tek e folmja arbëreshe e katundit të tij. Të gjënj njerëz të prirur për bashkëpunim nuk është thjesht. Shpeshëherë dëshira për bashkëpunim gjëndet më ndër njerëz të thjeshtë se sa ndër intelektualët.
Janë shunë arbëreshët nëpër katunde që nuk jua kanë hapur derën?
Ndër katundet arbëreshë ka gjithmonë kureshtje mbi problematikat arbëreshe, por më të shumët e arbëreshëvet janë analfabetë, nuk dinë të shkruajnë e të lexojnë. Pra janë ata çë nuk e vlerësojën gjuhën sepse “s’jep bukë”, a sepse janë të martuar me lëtinj, a sepse nuk mbajnë gjuhën si “kryesorja” e jetës së tyre. Sepse rrojnë “arbreshitetin” e tyre në mënyrë instinktive, natyrore; flasin pa u pyejtur “pse” e bëjnë, dhe “si” e bëjnë”. E bëjnë e mjaft. Pa arsyetuar. Këta arbëreshë s’i kanë hapur derën “Jetës Arbëreshe”: sepse rivistës sonë nuk i mjafton se arbëreshi di e flet: do t’i mësonjë atij të lexonjë e të shkruanjë arbërisht.
Vihen re ndryshime në standardin e atyre ju shkruajnë ndër vite? Arbërishtja në këto faqe është përtërirë?
Çdo Korrispondent arbëresh ka detyrën të shkruanjë tek më e mira e folme e katundit të tij, se kjo mos të bjerë specifikën e saj. Redaksia nuk i ndërron një “presje” tekstevet të Korrispondentëvet, aq nga ana leksikore sa gramatikore; ndërron vetëm gabimet e grafimit. Ka ana tjetër, me drejtorin në krye, “Jeta Arbëreshe” shpie përpara një farë Arbërishte standarde, domethënë një gjuhë “e tërë arbëreshe”, çë huazimet eventualë i merr ka shqipja, jo ka italishtja. Çdo Korrispondent, ture shkruar mbi “Jeta…”, e ka mirësuar të Folmen e tij. Pra ka edhe ndonjë Bashkëpuntor arbëresh çë – per vendim vetjak ose për mungesë të një folme arbëreshe të pasur katundare ose për indoktrinim universitar të gabuar – shkruan drejtpërdrejt shqip. Patjetër shkrimi mbi këtë revistë e pasuron gjuhësisht shkruesin arbëresh.
Drejtoni një makinë me dy marshe, shpreheni ju. Keni vënë re ndikim nga përzierja e shkrimeve arbërisht me ato në shqip të studiuesit nga Shqipëria dhe Kosova?
Studiuesit e Shqipërisë dhe te Kosovës janë entuziastë të shkruajën kraha-kraha me Arbëreshët. Deri pak mot prapë Shqiptarët i le të lirë të shkruajin mbi argumente të ndryshëm, por tash i shtrëngova të merren vetëm me çështje arbëreshe. E bëjnë me oreks: disa me kompetencë, disa me druajtje. Të gjithë e bëjnë me seriozitet. Për mua “Jeta Arbëreshe” është një urë midis Shqiptarëvet dhe Arbëreshëvet. Rrojtja e përbashkët mbi faqet e nji revistje është pozitive, është rritje, është matje reciproke. Arbëreshi – edhe sepse mbeti pesë shekuj e gjysëm analfabet te gjuha e tij – për të shkruanjë arbërisht do shtijtur, tëhelqur, tundur; do telefonuar, ritelefonuar, do mbushur me e-mail. Shqiptari jo: pa lypur asgjë, më mbush me artikuj e me poezi. Megjithëse shqiptari di se Jeta është “e arbëreshëvet”. Arbëreshi xë ka shqiptari dhe anasjelltas. Nga kjo pikëpamje Jeta Arbëreshe është një mërekulli, një eksperiment i vetëm në terë panoramën publicistike, aq arbëreshe sa shqiptare.
Nëna juaj Anita Blaiotta, ka qenë e para tifoze e “Jetës…”. Ç’mendonte ajo për trashëgiminë arbërishte? Po tani ç’mendon për këtë fëmijën tuaj 10-vjeçar?
Nëna ime, bijë prindsh arbëreshë e me prejardhje shqipe 100%, rroi arbëreshitetin e saj me thjeshtësi e me fuqi. Motër e një vjershtari popullor të njohur, vjershtare edhe ajo, rroi për gjashtëdhjetë vjet afër nji kunati intelektual – protopapas Emanuele Giordano – dhe nji biri – unë – çë, prej vogëlisë së tij, u rrit me bukë e kulturë arbëreshe. Në çdo inixiativë popullore arbëreshe ishte e para, jipte ndihmën e saj: te këndimet, te rrëfimet. Ajo qe e pranishme tek diplomi im universitar; ajo më këndoi vjershe, ajo më rrëfiajti zakone popullore, fjalë t’urta e idiomatizme. Asaj i dhuroja të parën kopje të “Jetës Arbëreshe”, sapo dilte nga shtypi. Ajo e donte shumë trashgjiminë arbëreshe, ture zënë nga ajo gjuhësore; dy kostumet zakonore femërore të shpisë së saj ja huante edhe vashavet çë do të veshëshin arbëreshe, ndër Vallet e Pashkëvet. Nëna ime vdiq para një vit e gjysëm. Po ajo ishte krenare për “Jetën Arbëreshe”: e lexonte gjithë, po daledalë; më inkurajonte vetëm të botoja më larg njèrin numër nga jetri, sepse ishte në merak për mua, për shëndetin tim. Nëna ime, Anita Markut, ishte krenare për mua, sepse shihte të realizuar tek unë gjithë ata ideale arbëreshe çë ajo nuk mundi të shprehte ose te realizonte te vetëhea e saj. Vdiq në moshen 91-vjeçare: unë isha gjithmonë “djali i saj”, e Jeta “nipi i saj i fituar”.
Përse “Jeta” do të dalë këtej e tutje një herë në gjashtë muaj?
Gëzova shumë kur Jetën e leva, para dhjetë vjetsh. E kam dashur shumë: për 5 vjet e botova mujore, për 1 vit dymujore, për 4 vjet tremujore. Kur dilja një herë ndë muaj, më se ndonjë Korrispondent më thoshte: “S’bëmi mbë herë të lexomi numrin e kaluar e ti na dërgon tjetrin!…”. Por unë, veç gushtit, dilja nga muaj. Besoj se mosnjë tjetër revistë arbëreshe dolli mujore për 5 vjet rresht, çë nga De Rada e këtej. Por nuk botova shumë se të përcaktoja një rekord; rekordin e arrijta sepse shkruajta shumë. E njoh ndryshimin çë shkon ndë mes të nji mujori e të nji gjashtëmujori: kronika bier shijen e saj. Po Arbëreshi ka nevojë të rritet: pak e pak do t’e shpie nga fëmijëria te pjekuria. Për shumë mot botova “Alfabetin Shqip” mbi Jetën, sot jo më; për shumë mot botova fotografi mbi Jetën, sot jo më. Gjuha dhe shkrimi arbëresh zunë vendin e fotografisë.
E pra Arbëreshi do mot se të shkruanjë, se të dërgonjë korrispondenca e materiale nga katundi: japmi më mot Arbëreshit. Pra faqet e Jetës do të shtohen: japmi më vend shkrimevet të Arbëreshëvet. Po japmi edhe vend studimevet (mbi problematika arbëreshe) të Shqiptarëvet. Krijomi një revistë gjashtëmujore arbro-shqiptare, çë merret, sa më mirë e sa më thellë, me problematikat kulturore të Botës Arbëreshe.
Jepini “Jetës”, ju lutem një urim arbërisht nëpërmjet kësaj interviste.
I jap ketë urim “Jetës Arbëreshe”: “Daftë Inzot të na dërgonjë gjë turresë(1) njera ndë theristì(2), nëmos nga “karta” shkomi tek “interneti”. Mua karta më pëlqen, ti e di. Po ndëse s’mund t’jetë ndrishe, e dashura “Jeta” ime, është më mirë të dalsh “on line” se fare!”. (Shekulli Online)
Entela Resuli
Në dritaren e zyrës ku qëndron, bie dielli. Me një gotë lëng portokall përpara, punon në kompjuter, flet në telefon, shkëmben mesazhe, edhe pse është e shtunë. Është e veshur me ngjyrat e tokës, së cilës i shkojnë përshtat dhe e tregojnë më natyrale. E takojmë në vendin e saj të punës pranë “City Park”. Valbona Selimllari është emër i njohur i bukurisë shqiptare. Së fundi e pamë në një format të veçantë televiziv, në emisionin e quajtur “Nga e para”, transmetuar në “Vizion Plus”. Ajo vinte çdo të mërkurë në mbrëmje, por jo vetëm, ishte së bashku me një super staf, të cilët kishin marrë përsipër të sillnin diçka ndryshe në ekranin e vogël. Një familje do ta bënin me shtëpi të re brenda katër ditëve. Dhe kështu vepruan. 12 javë me radhë ringritën 12 shtëpi dhe gëzuan po kaq familje. E gjitha kjo ka pasur një kosto financiare, por nuk është asgjë përballë kënaqësisë që ka marrë ky staf. Në një bisedë me Selimllarin për këtë emision, mësuam nëse do të rinisë sërish dhe çfarë ka ndryshuar tek ajo kjo ekperienc e diçka më shumë për bukuroshen Bona Selimllari.
_Sapo keni përfunduar një emision me në fokus problemet sociale. Duhet t’i “dhuronit” një familjeje shtëpinë. Si lindi ideja për të ndërmarrë këtë nismë?_
Nuk i jep Bona shtëpitë, i japin sponsorët. Pa ‘Anima Picture’ që e pati këtë ide, as ne nuk do të ishim. Merita është e tyre. Pastaj, ajo që unë u jap njerëzve, ka të bëjë me mua. Pra, marrëdhënia e Bonës me njerëzit është tjetër gjë. Ndërsa shtëpitë i bëjnë sponsorët, sepse bëhet fjalë për shumë para.
_Përse ata jua lanë në dorë prezantimin e këtij emisioni?_
Për të mirën e të dyja palëve. Le të themi që e kanë vënë re komunikimin që kam me njerëzit, që ata më duan. Nuk duhet t’i jap unë përgjigje kësaj pyetjeje. Në atë emision, mbi gjithçka që ju shihni, është po Bona. Fakti që njerëzit me duan, më kënaq pa masë. Mendoj se futem tek njerëzit e mirë.
_Me këtë abuzohet shumë, ç’do të kuptojmë me njeri të mirë?_
Unë nuk kam nevojë të abuzoj. Ata që më njohin, e dinë. Nga eksperiencat që kam deri më sot në jetë, rezulton që Bona të jetë më shumë e mirë sesa e keqe.
_Sa keni arritur të ndihmoni?_
Kam disa eksperienca me njerëz që më kanë ardhur në zyrë, që kanë pasur nevoja, prindër me një fëmijë të sëmurë, njerëz pa punë, që kanë pasur nevojë të bëjnë operacion. Sigurisht që nuk kam mundur t’i ndihmoj të gjithë. Kur më është dhënë mundësia, e kam bërë, por nuk kam shkuar t’i kërkoj. Po të kisha shkuar t’i kërkoja, do të kisha marrë një identitet tjetër e nuk do të isha këtu ku jam tani.
_Si keni arritur deri te përzgjedhja e familjeve?_
Le të themi që fillimi ishte shumë i vështirë, sepse duke qenë në transmetim emisioni njerëzit nuk kishin shumë informacion. Na u desh t’i gjenim nëpërmjet fondacioneve. Në fillim i kërkuam dhe më pas, kur filloi transmetimi në televizion, nuk ishte më nevoja t’i kërkonim, sepse vërshuan kërkesat.
_Mbi ç’kritere u përzgjodhën?_
Që të jem e sinqertë, nuk merrem unë me përzgjedhjen e shtëpive, por “Anima Picture”. Ata kanë personin e tyre që shkon viziton shtëpitë, shikon teknikisht nëse është e mundur apo jo, se mund të ketë shtëpi shumë të dëmtuara, por që nuk ndërhyn dot brenda katër ditëve. Dhe nëse shtëpia është mbi katin e dytë, nuk bëhet rikonstruksioni, pasi ka shumë gjëra që na i vështirësojnë punën.
_Janë shumë kërkues njerëzit, deri në bezdisje…?_
Le të them që nuk na ka rastisur. Ka ndodhur vetëm me një familje. Patëm një eksperiencë të keqe me të sepse, përveçse nuk e vlerësoi atë që u bë, kam përshtypje që edhe abuzojnë pak.
_Një femër familjare çfarë kërkon?_
Mbi gjithçka janë fëmijët, të sigurohet ambienti për ta, të kenë ata mundësi më shumë, të ndihen më mirë, të kenë këndin ku të mësojnë, një krevat që të flenë rehat. Pastaj një gjë tjetër kryesore është edhe kuzhina.
_Si u ndjetë brenda këtyre familjeve?_
Duhet të jesh aty ta përjetosh, se me fjalë nuk përshkruhet. Është një dhimbje kaq e madhe… Është e çuditshme sepse sa herë që shkoja aty, më plaste shpirti dhe një javë nuk flija. Por ndryshimi që ne bëjmë, më gëzon shumë e ma heq trishtimin. Kur mendoj që në 2012-n ekzistojnë njerëz që nuk kanë asnjë prikë për të gatuar e nuk kanë një banjë për të kryer nevojat, pastaj për të tjera nuk diskutohet.
_I bëni dhuratë një shtëpi familjeve. A merrni një emocion të pastër në këmbim? Çfarë bën pjesë në shfaqje?_
Sigurisht që është një shfaqje mbi të gjitha. Unë nuk di nëse duhet ta them, por nuk kam luajtur asnjë sekondë në të gjitha pjesët që kam bërë. Sigurisht, kemi pasur shpeshherë probleme me këtë aspekt, pasi kur një gjë nuk më pëlqente, duhej të mos e thosha, por e kisha të pamundur. Jam njeri që reagon hapur, lexohem, më pëlqen apo nuk më pëlqen, një gjë e kam shumë të vështirë ta fsheh. Ajo që kërkova dhe atyre u shkonte përshtat është “të qenit vetvetja”. Nuk bëhem dot dikush tjetër, e kam të vështirë të shtirem. Në televizion, po ta keni venë re, e kam pasur problem me të prezantimin përmendësh. Në këtë emision kam qenë sinqerisht unë.
_Këtu keni testuar edhe një vlerë njerëzore, mirënjohjen… Ndonjëherë, nën presionin e problemeve, njerëzit e lënë mënjanë këtë vlerë, që mbush edhe shpirtin e atij që e ka…_
Për hir të së vërtetës, mund të jenë mirënjohës, por nuk duket hapur. Ne duhet ta marrim me mend. Ndonjëherë nuk e kemi marrë kënaqësinë aq sa duhet, apo aq sa meritonte ky emision ta merrte. E kemi marrë nga njerëz në rrugë. Duhet ta pranojmë që nuk është se nuk kënaqen, por është kjo që thoni ju, rutina e halleve i bën aq të ftohtë sa kanë harruar të gëzojnë. Unë ua kuptoj se jam më afër tyre.
_Ju shqetësonte kur transmetohej emisioni?_
Nuk kam vrarë shumë mendjen për këtë, pasi kam qenë e lumtur që atyre u është ndryshuar diçka në jetë. Pavarësisht se produksioni e donte këtë gjë. E donte pasi duhej përcillej tek të tjerët.
_Çfarë kishte ky emision të veçantë?_
Them ndonjëherë që në këtë botë të ftohtë fatkeqësisht idealizmi merret për budallallëk. Gjithçka është si kur..! Kujtoj në një moment që për një nga familjet derdha lot. M’u duk sikur njerëzit do qeshnin me këtë gjë, kështu që ndonjëherë nuk di se si të sillesh. Por duhet të jesh e kujdesshme. Nuk besojnë te njeriu i mirë, nuk besojnë tek ata që ndihmojnë, mendojnë që gjithçka është fasadë e bëhet për interes. Sigurisht, nuk ia vlen t’i futesh një debati për këtë gjë, sepse përjetimet janë personale. Mua nuk më intereson nëse dikush e beson apo jo, por të vjen keq kur shikon që në këtë botë kanë filluar të ikin vlerat njerëzore.
I urrej njerëzit e këqij, më ngjallin krupën dhe po të kem mundësi bëhem agresive. Sa më lejon edukata sigurisht… kam edhe unë kufijtë e mi.
_Do të vazhdojë sezoni i dytë “Nga e para”?_
Do të vazhdojë, mezi presim. Sigurisht jemi ende në tratativa për të gjetur sponsorët se ata janë pjesë më e vështirë e do të rifillojmë sërish.
_Ka kushtuar në tërësi si emision?_
Ka kushtuar. Na shkon një shtëpi në vlerën e 25-30 mijë euro për mos të llogaritur burimet njerëzore.
_Deri tani keni qenë e përqendruar në Tiranë. Do shpërndaheni në rrethe?_
Nuk kemi fuqi. Është e pamundur të bëhet, shpenzimet janë të dyfishta.
_Është menduar ndonjë riformatim… Ndoshta ndonjë modifikim mbi kriteret përzgjedhëse?_
Do të ndihmohen ato familje që janë në nevojë. Jemi të predispozuar më shumë për familjet që kanë fëmijë. Këtë sezon kam përshtypjen që do të merremi pak me Shtëpinë e Fëmijës dhe me azilin e pleqve.
_A ju ka ndihmuar të qenit e bukur?_
Më ka bezdisur herë pas here. Por nuk ndodh më. Kanë kaluar shumë vite dhe njerëzit me njohin dhe kanë krijuar një tjetër imazh për mua. Atë që më njohin mirë, nuk mendojnë se Bona është vetëm Bona e bukur. Ka femra të bukura pa fund, por njeriu formohet, ka personalitet.
_Keni kohë të lirë? Sot është e shtunë dhe ju jeni në zyrë…_
Kam dhe kohë të lirë, por sot e kam zgjedhur të jem në zyrë për shkak të disa angazhimeve që i kam lënë pezull nga viti i kaluar.
_Jeni njëri që lëvizni nga një vend pune?_
Jam njeri shumë i qëndrueshëm në përgjithësi, nuk më pëlqen të lëviz nga gjërat. Kam qenë stabël në punë, në shoqëri. Ashtu si nuk më pëlqen të ndryshoj lukun, nuk më pëlqen të ndryshoj edhe në anë të tjera.
_Keni frikë nga thinjat?_
Jo, absolutisht. Është abuzuar edhe me këtë punën e thinjave. Pjekuri thonë, por kam miq të mi që janë thinjur që 20 vjeç. Është gjenetike.
_Ju ka bërë njeri të mirë ky emision?_
Jo, mua më kanë bërë njeri të mirë prindërit e mi. Mënyra se si më kanë rritur, edukuar. Ne jemi katër fëmijë, po të pyesësh njerëzit që na njohin, flasin për të tërë njëlloj, kështu që nuk është Bona e veçanta.
_Ngjani me njëri-tjetrin?_
Ngjajmë shumë.
_Nga karakteri nga cili prej prindërve keni marrë më shumë?_
Nga mami, është aq e fortë, sa edhe e brishtë.
_Si e kuroni imazhin?_
E kam dhe pak gjenetike, nuk është se ha shumë, por nuk jam e fiksuar. Nuk jam e kujdesshme dhe nuk është se kam orare. (Shekulli Online)
